• Lastige drijfveren?

    Eric Wilms

    15 juni 2020

    1998 was het jaar dat ik mijzelf naar de maatstaf van anderen ‘echt’ invalide moest gaan noemen. Een beenamputatie was noodzakelijk om de kanker een halt toe te roepen. De operatie was ingrijpend en invaliderend. Menigeen grijpt in een dergelijke situatie (zonder dat trouwens te beseffen) terug op zijn eigen socialisatie, in dit geval de gebruiken, waarden en normen met betrekking tot zorg. Zo ook ik. Voor mij was het niet meer dan logisch dat ik snel zonder hulp kon. Als kind had ik immers al vroeg geleerd dat ik ervoor moest zorgen niet afhankelijk te zijn van anderen.

    Lees verder
  • Family-based approach of disability management advances family quality of life

    Moges Wubie

    18 mei 2020

    As I get an opportunity to write this blog, I want to start by writing a proverb which called as “Health is a hidden treasure; only the sick know its value!” On my reference, it is a Nigerian proverb which I always infer when I come up to talk about health. I have gotten the chance to conduct research with some Dutch researchers on disability management caused by leprosy, podoconiosis, and lymphatic filariasis using the family-based approach.

    Lees verder
  • De straat op

    Dick Houtzager

    24 april 2020

    Achter elkaar loopt het echtpaar op straat, taststok in de hand. ‘Als dat randje er niet meer is, dan moet je even opletten’, waarschuwt de man, terwijl zijn stok over het gras naast het nieuw aangelegde trottoir glijdt. ‘Dat snap ik niet, dat ze dat randje niet hebben afgemaakt,’ zegt de vrouw. Even later legt de man bij het oversteken van een weg uit: ‘Ik moet aan de overkant opletten, want daar staat een lantaarnpaal midden op het zebrapad’. Hij laveert om de paal heen en slaat op het trottoir rechtsaf.

    Lees verder
  • Weg van de abnormaliteit

    Henriëtte Sandvoort

    31 maart 2020

    Disability Studies in Nederland (DSiN) sluit zich graag aan bij bewegingen die zich verzetten tegen de uitsluiting van mensen met een beperking. We gebruiken daarbij woorden als koloniseren, onderdrukken, erbij horen, disciplineren en de tegenstelling normaal – abnormaal. Als het effe kan in het Engels. In de huidige coronatijden raken we steeds verder weg van ons normale leven. Een voordeel daarvan is dat we misschien wel leren meer begrip te hebben voor dat wat we eerder gemakshalve abnormaal vonden. Zoals mensen met een beperking.

    Lees verder
  • I choose not to place ‘DIS’ in my ability

    Esmée Buitenhuis

    26 februari 2020

    Dankbaar ben ik dat ik de kans heb gekregen om de hoge hotelschool te mogen afronden met een afstudeeronderzoek bij DSiN. Het doel van dit onderzoek was om een beter beeld te krijgen van de ervaringen van inclusie voor mensen met een arbeidsbeperking werkzaam in de gastvrijheidssector. Het onderzoek is een combinatie van bureau- en veld onderzoek. Mijn afstudeeronderzoek heeft mij meer aan het denken gezet dan ik van te voren had gedacht. Ondanks dat er al vele maatregelen genomen zijn in Nederland om de inclusie in de maatschappij en arbeidsmarkt voor mensen met een arbeidsbeperking te verbeteren, is dit nog niet genoeg.

    Lees verder
  • Ervaren inclusie in een leer-werkbedrijf

    Adeline Lefebvre

    30 januari 2020

    Tijdens mijn stage als onderzoeker bij Disability Studies in Nederland kreeg ik de uiterst leerzame kans om mij te verdiepen in de inclusieve arbeidsmarkt. Hierbij streeft men ernaar om op de reguliere arbeidsmarkt meer mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt betaald werk te bieden in functie van hun capaciteiten en vermogen, zodat iedereen kan bijdragen aan het bedrijfsresultaat. Dit maakt dat werkgevers niet uitsluitend mensen gaan aannemen met passende diploma’s en opleidingen, maar eveneens plaats bieden aan bijvoorbeeld ook personen met een beperking. Voorheen werden mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt uitgesloten uit arbeid. Met een inclusieve arbeidsorganisatie wordt gepoogd deze afstand te verkleinen.

    Lees verder
  • Het klikt

    Gert Rebergen

    27 november 2019

    Wat weten we zeker over de vraag “Waarom wat op welke manier klikt?” en over de vele antwoorden daarop die al zijn bedacht?

    Klikken is zowel een ‘persoonlijk’ als een ‘onpersoonlijk werkwoord’. In deze blog gaat het om het ‘onpersoonlijke werkwoord’ klikken, waarin niet jij, hij, wij of zij klikken, maar het klikt. Klikken komt los van de persoon tot stand, terwijl het klikken wel tenminste één persoon in een menselijke context vooronderstelt. De natuur als a-persoonlijke context kan niet klikken met iets of iemand anders; een mens klikt, een dier of een boom misschien ook wel, maar dat klikken valt niet samen met het menselijk klikken. Tussen mensen kan het klikken.

    Lees verder
  • Herfst in Barcelona

    Inge Redeker

    20 november 2019

    In de herfstvakantie was ik even naar Barcelona. Terwijl we dag na dag door de stad kuierden en telkens weer een nieuw stukje Barcelona ontdekten, viel me iets op wat me in Nederland nog nooit opgevallen was. In een week tijd zag ik meerdere keren groepjes mensen die met elkaar spraken via gebarentaal. Een keer drie stellen met kleine kinderen in buggy’s die af en toe even stilstonden, elkaar aankeken en naar elkaar gebaarden, en dan weer door liepen. En de andere keren personen die ergens op straat, de boulevard of de markt gebarentaal gebruikten.

    Lees verder
  • Gewoon een vader met zijn kind en dat is het!

    Majoska Berkelaar

    1 oktober 2019

    Ondanks dat vaders een volledige rol als ouder vervullen, is onderzoek naar vaderschap in de context van kinderen met een beperking schaars. Tegenwoordig is onderzoek nog voornamelijk gericht op de moeders. Om deze reden startte ik in september 2017 mijn stageonderzoek naar de ervaringen van vaders met kinderen met een beperking, in samenwerking met Disability Studies in Nederland en de Vrije Universiteit Amsterdam.

    Lees verder
  • Op weg naar zelf kiezen

    Marion Matthijssen

    20 september 2019

    De meesten van ons zijn eraan gewend om zelf van alles te kiezen en te bepalen in hun leven. Wanneer je niet prettig woont of werkt, dan probeer je dat bijvoorbeeld te veranderen. Als je de liefde van je leven hebt gevonden, wil je er wellicht graag mee samenwonen. Heb je samen een kinderwens, dan kijk je of je die in vervulling kan laten gaan. Maar hoe zit het eigenlijk met zelfbepaling, eigen regie, keuzes maken bij mensen met een verstandelijke beperking die binnen een instelling wonen? Interessante vraag waarop ik samen met mijn co-onderzoeker probeer antwoord te krijgen.

    Lees verder

Pagina's