Meedoen en meetellen: praktische aanbevelingen en theoretische beschouwingen op basis van ervaringen van mensen met een verstandelijke handicap en hun directe omgeving
Looptijd: 1 oktober 2010 – 1 december 2012
Veel mensen met een verstandelijke handicap wonen tegenwoordig in een woonwijk. De meeste van hen zijn daar erg tevreden over. In de praktijk blijkt dat mensen met een verstandelijke handicap weinig contact hebben met buurtgenoten en dat zij vooral samen met lotgenoten werken en hun vrije tijd doorbrengen. De overheid wil dat deze mensen meer participeren in de samenleving en ontwikkelt daarom beleid om de participatie te bevorderen. Toch is er maar weinig onderzoek naar wat mensen met een verstandelijke beperking zelf belangrijk vinden en wat er volgens hen nodig is om meer betrokken te zijn bij de samenleving.
Het doel van dit project is om te komen tot een aantal praktische aanbevelingen. Als eerste vragen de onderzoekers aan vier mensen met een verstandelijke handicap wat zij belangrijk vinden in hun leven en wanneer zij vinden dat ze meedoen en meetellen in de samenleving. Ze richten zich op mensen met een matige of lichte verstandelijke beperking die begeleiding nodig hebben bij het (leren) participeren in de samenleving.
Uit de gesprekken met deze mensen worden een aantal thema’s gehaald die in een tweede gespreksronde worden besproken. In deze tweede ronde spreken zij de vier mensen die ze eerder hebben gesproken en een aantal mensen uit hun omgeving; een familielid, een begeleider en een vriend. Daarnaast hebben we gesprekken met 2 mensen uit de gemeente die bezig zijn met de WMO.
In het onderzoek worden verschillende sociaalwetenschappelijke onderzoeksmethoden gebruikt om de gesprekken te analyseren. Uit de gesprekken worden de volgende vragen beantwoord:
- Wat geeft iemand het gevoel mee te tellen en mee te doen in de samenleving en wat zeggen mensen uit de omgeving daarover?
- Hoe gaat het nu in de praktijk en waarin verschilt de praktijk van de theorie?
- Wat kan ieder doen om te zorgen dat het beter gaat?
Het onderzoek wordt uitgevoerd door een hoofdonderzoeker (post-doc), een projectleider/onderzoeker en een medeonderzoeker met een verstandelijke handicap.
Werk in uitvoering
-
Onderzoekers bloggen
Mosterd bij de maaltijd
10 mei 2012
Halverwege je onderzoek wordt je onderzoeksobject afgeschaft: dat was me in 33 jaar onderzoek niet eerder overkomen.
Door: Mark Janssen -
Onderzoekers bloggen
Het ideaal van erbij horen
22 april 2012
Sinds een paar maanden ben ik lid van een sportschool. Ik heb lange tijd getennist, maar dat is al lang geleden en ik wilde weer iets aan sport doen.
Door: Mieke Cardol
Voor mij is de sportschool een kennismaking met een totaal nieuwe wereld. -
Onderzoekers bloggen
Empowerment van de onderzoeker
04 april 2012
Ongeveer een jaar geleden begon ik aan het onderzoek ‘Thuis in de gemeente’. Een onderzoek waarin mensen met een verstandelijke beperking niet alleen de rol van respondent, maar ook van interviewer hebben.
Door: Hanneke van Lieshout -
Onderzoekers bloggen
Leven met maar één sociale rol
15 maart 2012
Gedurende de dag wisselen we voortdurend van rol. Soms vervullen we één rol, soms meerdere tegelijk. Soms zijn het rollen voor een lange periode, soms zijn ze van korte duur. Deze rollen geven ons een identiteit, als broer of zus, vriend of vriendin, vrijwilliger, collega, buurman of buurvrouw.
Door: Hanneke van Lieshout -
Onderzoekers bloggen
Wederkerigheid in de praktijk
23 december 2011
Veel mensen vinden niet fijn om afhankelijk te zijn. Maar wanneer is afhankelijkheid eigenlijk erg?
Door: Silke Hoppe -
Onderzoekers bloggen
Ervaring
10 november 2011
Over de methode
Disability Studies is een interdisciplinair onderzoeksveld. In mijn project bestudeer ik disability vanuit een antropologisch perspectief. Antropologisch onderzoek wordt vooral door kwalitatieve methoden gekenmerkt. Binnen Disability Studies staat Participatory Action Research (PAR) centraal. De doelstelling van onderzoek is dus niet alleen maar om kennis te verzamelen, maar ook om veranderingen teweeg te brengen.
Door: Silke Hoppe -
Onderzoekers bloggen
Wederkerigheid
17 augustus 2011
Over het concept
Stel dat ik je op een kop koffie zou trakteren. Je zou dit waarschijnlijk in dank aannemen. Maar de volgende keer dat wij koffie gaan drinken, zou jij vermoedelijk de rekening betalen. Door deze uitwisseling gaan we een sociale relatie aan en als we elkaar vaker zouden uitnodigen ontstaat er mogelijk een vertrouwensrelatie tussen ons. Sociale wetenschappers noemen dit proces reciprociteit; het gaat dus met andere woorden om wederkerige uitwisselingsprocessen.
Door: Silke Hoppe
Uitvoering:
Vrije Universiteit Amsterdam
Projectleider:
Frank RendersProjecten
- Ervaringskennis van succesvolle zorgmijders
- De betekenis van het PGB bij zelfregie en empowerment
- De rol van hulpmiddelen voor mensen met een functiebeperking in mechanismen van in- en uitsluiting
- Meedoen en meetellen: praktische aanbevelingen en theoretische beschouwingen op basis van ervaringen van mensen met een verstandelijke handicap en hun directe omgeving
- Thuis in de gemeente: aanbevelingen voor participatie voor en door mensen met een verstandelijke beperking
- Ziektebeleving en reciprociteit: onderzoek over de rol van geven en nemen in de ziektebeleving van mensen met Multiple Sclerose
- Voorbij autonomie en taal - naar een Disability Studies' perspectief op dementie
